(قسمت اول)
۷۰۰ سال پس از میلاد مسیح ، اقیانوس اتلانتیک شمالی شاهد رفت و آمد دائم کشتیهای عظیم وایکینگها بود . وایکینگها که ساکن مناطق شمالی اروپا بودند با عبور از اقیانوس ، سفرهای دریایی خود را به مناطق مختلف دنیا آغاز می کردند .
گذشته از توفانهای سهمگین اقیانوسی که باعث خسارت و کشته شدن بسیاری از ساکنان کشتی میشد و یا دزدان دریایی که گاهاً درگیریهایی بین آنها و وایکینگ ها شکل می گرفت ، عامل دیگری وجود داشت که همواره در دل دریانوردان ترس و هراس ایجاد می کرد : مواجهه شدن با مارهای عظیم اقیانوس ! .
افسانه های بسیاری درمنطقه اسکاندیناوی در مورد حمله مارهای دریایی به کشتی ها و بلعیدن ساکنین آن وجود دارد . تعداد این داستانها به قدری زیاد است که گاه در افسانه بودن آن شک می شود برای مثال کشیش و مورخ سوئدی ، اولائوس ماگنوس (Olaus Magnus) در سال 1555میلادی در کتاب « تاریخ مردم شمال» ، در مورد مارهای دریایی نگاشته است که :« دریانوردانی که در امتداد سواحل نروژ به ماهیگیری می پردازند ، همگی داستانها و ماجراهای فراوانی از مواجهه شدن با مارهایی به طول 60 متر با فلسهای سیاه و چشمهای قرمز درخشان تعریف می کنند که در شبهای مهتابی تابستان ، از غارهای دریایی خارج شده و به ساحل هجوم می آورند و به شکار احشام و حتی انسانها می پردازند .»
در فاصله بین سالهای 1700 تا 1800 میلادی ، گزارشات بیشماری از رویت مارهای دریایی در سواحل گلاسستر و ماین انگلستان ارائه شد که برای زیست شناسان گیج کننده است (شکل1) . به عقیده زیست شناسان احتمالاً مشاهده شیرهای دریایی ، نهنگها و پاروماهی چنین تصوری از مار دریایی را به ذهن اهالی این مناطق القاء کرده است . برای مثال در سال 1848 میلادی دریانوردان پرتغالی که از عرض آتلانتیک شمالی به سمت سنت هلن در حرکت بودند با موجود عجیبی برخورد کردند که بر اساس شهادتی که از دریانوردان موجود است در حال حاضر میدانیم که این مار دریایی چیزی جز یک فیل دریایی نبوده است و شاید در سال 1800 اطلاعات کمی در باره فیلهای دریایی وجود داشته است !(شکل 1) و یا در سال 1860 تصویری از یک مار دریایی که به سواحل برمودا آمده بود ارائه شد که در حال حاضر می دانیم این تصویر متعلق به پارو ماهی (شاه ماهی) است (شکل1) .
شکل1 : 1) . تصویری از مار دریایی ، از کتاب تاریخ مردم شمال نوشته اولائوس ماگنوس (1555) . 2). تصویری از مار دریایی که توسط اسقف گرینلند ، هانس ایژد (Hans Egede) در سال 1734 رسم شده است. 3). مار دریایی گزارش شده توسط اسقف اریک پونتوپیدان در سال 1755. 4) . مار دریایی ساحل گلاسستر (Gloucester) انگلستان ؛ سال 1817 . 5) . تصویر مار دریایی که توسط دریانوردان پرتغالی در سال 1848 رسم شده است . 6) . تصویری از پارو ماهی متعلق به سال 1860 که توسط امواج به یکی از سواحل برمودا آمده بود .
سالها گذشت تا فسیل دایناسورها کشف شد و کم کم فسیل نمونه های آبزی شناسایی شد و تصاویر این هیولاهای آبزی ماقبل تاریخ در مجلات انتشار یافت .
اما کشفی عجیب در یکی از مناطق باستانی مصر ، این تصور را در عده ای از زیست شناسان به وجود آورد که احتمالاً تمامی دایناسورها منقرض نشده اند و عده ای از آنان توانسته اند در دریاها و مناطق عمیق اقیانوس به حیات خود ادامه دهند ! این کشف مربوط به مهری بود که تصویر موجودی عظیم الجثه بروی آن نقش بسته بود ؛ موجودی که شباهت زیادی به پلسی اوسار (plesiosaur) دایناسوری آبزی ماقبل تاریخ داشت (شکل 2) . اگر مصریان باستان توانسته اند این جانور را مشاهده کنند و تصویر آن را رسم کنند پس به طور قطع پلسی اوسار در محیط مرموز اقیانوس مخفی شده است ! . البته این تصّور چندان هم نادرست نبود ؛ در سال ۱۹۳۸، ماهیگیری در آبهای جزایرآفریقای جنوبی ، ماهی عجیبی را صید کرد که مشخص شد متعلق به نوعی ماهی به نام Coelacanth است که گمان می شد میلیونها سال پیش منقرض شده است و توانسته بود تا بدین زمان از دید آدمی پنهان بماند. !
شکل 2 : A. مهر کشف شده در مقبره تاتموسیس که تصویری شبیه به پلسی اوسار بروی آن نقش بسته است . B . پلسی اوسار .
ادامه دارد ...
