حشرات به علت اسكلت خارجي كيتيني و دستگاه تنفسي ويژه اي كه دارند نمي توانند از حد معيني بزرگ تر شوند و به همبن دليل اكثر گونه ها كمتر از 5 سانتيمتر رشد مي كنند ؛ اما اين استانداردها ظاهرا شامل حشرات غول پيكر وتا ( weta) ساكن نيوزلند نمي شود .
حدود 70 گونه حشره غول پيكر در نيوزلند يافت مي شود كه بوميان منطقه همگي آنها را تحت عنوان وتا مي شناسند .
فسيلهايي از وتا موجود است كه نشان مي دهد اين حشرات از دوره مزوزوئيك تا كنون بدون تغيير مانده اند و علاوه بر آن مشخص مي كند، وتا در زمانهاي دور و قبل از جدا شدن قاره گوندوانا در تمام زمين موجود بوده است كه پس از جدا شدن نيوزلند ، تنها در اين منطقه توانسته به حيات خود ادامه دهد .
وتا حشره اي شب فعال است و گونه هاي مختلف آن ، رژيم غذايي مختلفي دارند؛ براي مثال وتاي درختي از برگ درختان تغذيه مي كند و گونه هاي ديگر، حشرات ، قارچها ولاشه حيوانات را به مصرف غذايي خود مي رسانند.
تغييرات محيطي هيچ تاثيري در زندگي وتا ندارند و به سرعت با شرايط جديد وفق مي يابند به همين دليل در هر زيستگاهي مي توان گونه هاي مختلف آن را يافت . برخي گونه ها كه در ارتفاعات زندگي مي كنند قادرند سرماي 10 درجه سانتيگراد زير صفر را تحمل كنند ؛ اين امر به علت حضور پروتوئينهاي ويژه اي در مايع همولنف آنهاست كه مانند ضد يخ عمل مي كند ( مايع همولنف در حشرات معادل خون در ديگر جانوران است )
وتا در هنگام مواجه شدن با خطر پاهاي عقبي خود را بلند مي كند كه نوعي هشدار به مهاجم است و اگر مهاجم به اين هشدارها توجه نكند، وتا چاره اي جز نيش زدن مهاجم ندارد. نيش وتا كشنده نيست اما زخمهاي دردناكي ايجاد مي كند كه در بيشتر مواقع باعث عفونت مي شود ؛ احتمالا عفونت توسط باكتريهاي هم زيست وتا ايجاد مي شود .
بزرگترين گونه ي وتا 20 سانتيمتر طول و حدود 100 گرم وزن دارد كه به وتاي غول پيكر((Deinacrida fallai معروف است .
بذر بسياري از گياهان بوسيله وتا در محيط پراكنده مي شود از همين جهت در افزايش جمعيت گياهان بومي نيوزلند نقش بسزايي دارد .
