رودخانه بزرگ كوكي توس
( Cocytus )بعد از گذارندن مسير طولاني به مركز زمين وارد مي شود , مكاني گرم و سوزان ! , مكاني براي فريب خورده گاني كه سرنوشتي جز اينكه تا ابد در اين مكان محبوس باشند ,ندارند. اما قربانيان رودخانه با همدستي يك گروه الهه زيباي اغواگر معروف به نيمف(Nymph )تامين مي شد! هر كدام از نيمفها عطر مخصوص به خود را داشتند كه باعث مي شد مردان مختلفي جذب آنها شوند و در نهايت بسيار كم پيش مي آمد كه كسي به بركه محل زندگي نيمفها وارد شده ومحسور بوي سحر آميز انها نشود . ورود به بركه به طمع رسيدن به نيمفها عاقبتي جز وارد شدن به كوكي توس نداشت و فريب خوردگان صد هزار سال با جريان سهمگين رود كوكي توس همراه مي شدند تا به مركز زمين و نهمين طبقه جهنم وارد شوند .مينته
( Minthe )يكي از نيمفهاي زيبا بود كه با عطر مست كننده مخصوص به خود , قربانيان زيادي براي كوكي توس مهيا مي كرد وبسيلر مورد توجه هادس (Hades)خداي دوزخ بود . هادس براي جلب مردان بيشتر به راه حل تازه اي مي انديشيد به هر حال مردان زيادي در نفاط بسيار دورتر از بركه نيمفها زندگي مي كردند و نمي توانستند بوي نيمفها را استشمام كنند . به همين دليل هادس بوي مخصوص هر نيمف را وارد يك گل مي كرد و بوي مخصوص مينته به گل نعناع (Mentha Sp. )رسيد .شايد نعناع نام علمي خود را از افسانه مينته گرفته باشد ولي واقعيت اينست كه هر چقدر گياه نعناع را بو كنيد , مسيري براي ورود به بركه نيمفها نخواهيد يافت ! منتول موجود در سلولهاي نعناع عامل ايجاد بوي خاص نعناع مي باشد .
در سيتم رده بندي نعناع را در خانواده
(Lamiaceae)رده بندي مي كنند كه گياهان مانند: ريحان . پونه , اسطخودوس, مرزه , مريم گلي , گوش بره و .... نيز در اين خانواده قرار مي گيرند . تقريبا بين 25 تا 30 گونه نعناع در دنيا موجود است كه سهم قاره اقيانوسيه 7 گونه و آمريكاي لاتين يك گونه مي باشد . بقيه گونه ها در اروپا و آسيا پراكنده هستند. علاوه بر آن دورگه هاي زيادي نيز از تلقيح دو گونه مختلف به دست آمده است. گياه نعناع گياه مقاومي است وشرايط نامساعد محيطي را به خوبي تحمل مي نمايد واز لحاظ درماني نيز پشتوانه تاريخي بسياري دارد . مقدار منتول در گياه نعناع بين 55% تا 35% متغيير مي باشد و هر چه گياه ديرتر برداشت شود مقدار منتول آن كاهش مي يابد. منتول باعث احساس خنكي در دهان مي شود و طعم ويژه روغن نعناع كه در شكلات سازي كاربرد دارد به علت حضور همين ماده است . در طب سنتي ايران تا 50 مورد استفاده درماني براي نعنا بيان شده است كه مهمترين آنها به اين قراراست: تقويت كننده معده و روده , ضد تشنج و ضد سرفه , آرام بخش , موثر در سرماخوردگي و انفلوانزا ,مسكن درد دندان , جلوگيري از پوسيدگي دندان , رفع حال تهوع , تب بر , ضد خارش , پايين آورنده كلسترول و رقيق كننده صفرا .منتول نعناع را عموما از گونه
( Mentha sativa ) استخراج مي كنند . علاوه بر منتول تركيب ديگري به نام پولژيول(pulegiol)در گونه هاي مختلف نعناع وجود دارد و نسبت منتول / پولژيول با عث مي شود طعم گونه هاي نعناع تا حدودي متفاوت باشد . براي مثال در دو گونه نعناع پني رويال(Mentha pulegium)و نعناع كورسي كن (Mentha requienii)مقدار پولژيول بسيار زياد است و طعم شيريني دارند و در عوض در گياه (Mentha sativa)مقدار منتول بسيار بيشتر است .طعم سيب مانند گونه (Mentha suaveolens)نيز به علت دو تركيب منتول و پولژيول است .اخيرا گونه اي به نام نعناع فلفل برگي به بازار آمده كه هيبريدي از دو گونه نعناع
( Mentha aquatica × Mentha suaveolens )مي باشد كه طعم تندي دارد .در درمان سنتي بيشتر از اسانس نعناع ( عرق نعناع) استفاده مي شود , نكته مهم اينست كه مصرف بيش از حد اسانس نغناع باعث افزايش حركات تنقسي شده و ممكن است بروي قلب فشار بياورد , از طرف ديگر مصرف زياد اسانس نعناع باعث تحريك بيش از حد دستگاه گوارش مي شود و مصرف بيش از دو فنجان آن توصيه نمي شود.










